De driedaagse van de WFTC

Afgelopen vrijdag was het zover. 16 mannen hadden zich ingeschreven voor de Alternatieve tocht en 16 mannen zijn op vrijdagmorgen in alle vroegte vertrokken richting Richelle, België om zich op te maken voor de deze tocht door de provincies Limburg (B) en Luik.

 

Oorspronkelijke was deze tocht bedacht als Alternatief voor de Amster Gold race gereden op dezelfde dag. Echter dit jaar niet maar dat mocht de pret niet drukken.

Dag 1:

In alle vroegte verzamelde zich een groot gedeelte van de groep zich bij de McDonald’s in Hoorn voor de reis naar België.  Na een tussenstop in Nederweert om de rest op te pikken en kop koffie met gebak.

Zijn wij verder gereisd richting Richelle. Na aankomst snel de fietsen en spullen uitgeladen en ons geïnstalleerd in de kamers.

Jan boog zich over het avondmaal en de rest maakte zich op voor een eerste tochtje om de benen te testen en het materieel de puntjes op de 1 te zetten.

Dit bleek ook nodig. Bij onze eerste tocht uitgezet door ritmeester Rim bleek er kapotte schoen te zijn en een vastgeslagen ketting.

 

In allerijl zijn er toen nieuwe schoenen gekocht en is het euvel hersteld.  Verder bleken de benen en het materiaal in orde. Na de rit huiswaarts bleek onze meesterkok Jan een voortreffelijke maaltijd neer te hebben gezet van kippensoep en pasta.

Moe maar voldaan is de groep vroeg afgetaaid naar bed want de volgende dag zou de barre tocht beginnen:

Dag 2:

In aller vroegte verzamelde de groep zich voor het ontbijt en om zich klaar te maken voor de tocht. Het was koud maar het zou droog blijven.  Na een goed ontbijt en de nodige bepakking is de groep vertrokken naar de start plaats op een korte 6 km van waar wij sliepen. Na het inschrijven en het opspelden van de nummer en de groepsfoto was het tijd om te vertrekken. De eerste beklimming werd samen gedaan en daarna heeft de groep zich al snel afgesplitst in groepjes naar niveau en afstand.

Het eerste gedeelte van het parcours was er een waterig zonnetje maar leek de temperatuur zich opwaarts te bewegen. Echter in het laatste gedeelte sloeg het noodlot toe. Het werd grijzer en kouder. Het begon zelfs te sneeuwen.

Ondanks dat hebben de meeste mannen de tocht toch volbracht en werd er van een welverdiend biertje genoten.

Na de tocht is er snel opgewarmd en gedoucht. Na wat sterke verhalen en de nodige versnaperingen zijn wij afgereisd naar een naburig Italiaans restaurant waar genoten is van pizza/pasta en muzikale begeleiding

Na deze weldaad zijn wij snel hostelwaarts gekeerd en was het vrij snel rustig.

Dag 3:

Na genomen rust was het tijd om ons klaar te maken om huiswaarts te keren. Maar niet voor wij hebben mogen smullen in het eieren van Jan en als toetje nog een klein rondje om het af te leren/de benen los te rijden. Enkelen hebben de kuiten nog even op spanning gezet met wat gemiste klimmetjes. Anderen hebben het iets rustiger aan gedaan met wat kilometers op het vlakke. De Belgische wegen hebben zich wel weer laten kennen en ook hier waren de nodige lekke banden. Na een kort rondje was het tijd om in te ruimen/op te ruimen en te vertrekken.

Thuis aangekomen is het tijd om te soppen en het nodige onderhoud te plegen voor de volgende rit.

Rijdt u de volgende keer ook weer mee?

Dank aan Rim Sluijs en Jan Hoiting voor het organiseren.  Dank in het bijzonder aan Jan Hoiting voor de voortreffelijke maaltijden en verzorging.